Gisterenavond zat ik zoals elke avond weer te genieten van mijn favoriete serie Family Guy. Die personages, hoe verzinnen ze het!. Maar de klok gaf aan dat het alweer tijd werd voor dag 2 van de Australian Open. Gisteren was de dag van Tomic, die met zijn 16 jaar de jongste speler ooit was die een wedstrijd won op de AO. Zelf geef ik training aan jongens van die leeftijd. Ik probeer me voor de grap voor te stellen dat iemand van hun daar zou staan, tegen een Djokovic. Ik denk dat ze allemaal blij zouden zijn als ze na 18 minuten en drie keer 6-0 heelhuids van de baan kunnen stappen. Nu speelde deze 16-jarige Australier niet tegen Djokovic, maar dat maakt de prestatie er niet minder om.
Nadat Family Guy abrupt was onderbroken door Eurosport (HD!) had ik niet verwacht dat er nog veel te lachen zou vallen. Maar u raadt het al, niets was minder waar. De eerste wedstrijd waar we een groot deel van te zien kregen was die van de Fransman Gasquet tegen Junqueira, uit Argentinie. Gasquet heeft veel weg van Huub uit de Gouden Kooi, maar verder is er niet veel grappigs aan hem. Komisch was vooral zijn tegenstander, de 28-jarige zoon van Danny DeVito, Junqueira. Op zijn spelersprofiel van de Atp staat dat hij 1.78m lang is en 72 kilo weegt, maar op mijn grote en brede televisie heeft het meer weg van 1.63m en 91 kilo. Hij speelt normaal gesproken toernooien in het circuit net onder de Atp en staat nu op zijn hoogste positie ooit op de wereldranglijst, rond de 75ste plek, maar ook hier zet ik mijn vraagtekens bij. Als je hem zo ziet spelen denk je aan een niveautje 4, die door gebrekkige techniek helaas nooit een b1-er zal worden. Na dit alles verwacht je dat deze wedstrijd niet lang zal duren en dat de Fransman geen spaan heel laat van deze Argentijnse kroegbaas. Maar daar dachten twee mensen heel anders over. De eerste was Jonqueira zelf die bewees dat je met een agressieve forehand en een mentaliteit als die van Wennemars toch een heel eind komt. En de tweede persoon, misschien wel de belangrijkste, die roet in het eten gooide, was Meneer de Wind. Het waaide op baan drie namelijk verschrikkelijk hard. Er zaten zulke harde rukwinden tussen dat een service van de Argentijn tot twee keer toe na de stuit besloot direct richting de reclameborden aan de zijkant van de baan te vliegen. Gasquet snapte er niks van en had erg veel moeite zijn spel aan te passen. Hierdoor verloor hij na een lob van de Argentijn, die hij helemaal verkeerd inschatte (door de wind), de eerste set in een tiebreak. Een tenniswedstrijd tussen Huub (DGK) en Danny DeVito, gesponsord door Topper(geen grapje) in een wervelstorm met 35 graden, als dat geen komedie is! Als iemand trouwens weet waar je kleding van het merk Topper kan kopen, hoor ik het graag! Verder met de wedstrijd. Gasquet herstelde zich in de tweede set, nog steeds in de storm, net op tijd en won de set met 7-6. Het moet ook in het hoofd van de Fransman hebben gestormd, maar daar was op de baan niks van te zien. Hij bleef uitermate rustig en koos op de belangrijke punten om service-volley te spelen en dat bracht hem uiteindelijk de overwinning in 4 sets. Deze wedstrijd laat zien hoe belangrijk het mentale deel is bij tennis. Safin was na 4 rackets en 3 waarschuwingen boos weggelopen en ik zou mijn schoenen uit doen en mijn racket aan iemand uit het publiek geven. ‘ Wat sta ik hier te doen!’ Maar Gasquet wist dat hij vele malen beter was en hield het hoofd koel, petje af! Ook petje af voor de Argentijn, waar ik zo om heb moeten lachen. Ook hij bewijst namelijk hoe belangrijk het is om het in je koppie allemaal op een rijtje te hebben. Hij blijft gedisciplineerd tennissen en probeert geen onnodige fouten te maken. Tevens rent hij zich drie slagen in de rondte, want hij wil elke bal hebben. Zonder deze mentaliteit was hij nu misschien barman in Buenas Aires. Maar nu staat hij toch maar mooi te spelen op de AO, tegen de nummer 25 van de wereld (was ooit nummer7).
De zin die ik deze dag weer het meest heb gehoord is: ‘We gaan verhuizen naar baan.....’. Laat er geen misverstand over bestaan, ik ben heel blij dat Eurosport alles laat zien van de AO. Maar dit is meteen ook het probleem, ze willen TE veel laten zien. Ze blijven switchen van Rod Laver naar Margaret Court Arena en dan weer naar baan 3. Zo belandde ik midden in de nacht opeens bij een wedstrijd tussen Razzano en Gajdo of Gajdasova. Dat kan toch haast niet de bedoeling zijn geweest! Ik denk dat tijdens die wedstrijd bij ongeveer de helft van de tv-kijkers de ogen dicht zijn gevallen. En nog 1 tip voor Eurosport. Zoek eens naar nieuwe commentatoren. John van Lottum en Kristie Boogert doen het, al heeft de laatste wel een beetje een spraakgebrek, heel aardig. Ted en Marriette, die zou ik maar is met pensioen sturen. Volgens mij zitten die met zijn 2en te pim-pam-petten en vertellen je alleen maar wie op welke baan voor of achter staat. Ik zou willen dat ik kon kiezen voor commentaar van John McEnroe. Die heeft tenminste echt iets zinnigs over het spel te vertellen. Daar ruil ik mijn HD kwaliteit graag voor in. En als ik die Belg Wilmots nou nog 1x ‘spelletje’ hoor zeggen, dan ga ik zelf solliciteren. Het moet zijn ‘game’, dat is in elke taal zo dus ook in het Vlaams!
